S/Y LENNUK

Drømmer om vår og sommer:)

2010-03-06T18:03:00.004-04:00

Hei til alle trofaste følgesvenner:) Her er det ikke mye nytt å lese fra de som er på jordomseiling. Så vi får bare begynne å skrive om reiser vi drømmer om mens snøen laver ned utfor vinduene våre.

Nå har vi vært hjemme i snart to mnd. og Olav er kjempe klar for ny tur til sjø, sol og varme, men så enkelt er det ikke at han bare kan stikke av sted:)

Men vi kan jo for eksempel drømme oss tilbake til bassengkanten i marinaen på Trinidad, der er det over 30+ året rundt, så det er bare å reis når det skulle passe uten å tenke på årstiden. Et fint og trygt sted å være med veldig hyggelige folk.

Tsunami

2010-02-27T17:23:00.002-04:00

"La Familia" med mannskap befant seg i åpent farvann da flodbølgen etter jordskjelvet i Chile rammet Stillehavet og det farvannet de befinner seg i. I rom sjø vil en slik flodbølge knapt merkes, så det står bra til med båt og mannskap.

2010-02-10T12:07:00.002-04:00

Hei, hei!

Det er alltid like kjekt å lese det de skriv. Me studerer bilde, koser oss med tekstane og lar tankane fly. Det hadde vore fantastisk kjekt å vore saman med dykk, kosa litt med Liva, snorkla og drukke kaffi saman med deg Anne. Kaffikos skal me nok få tid til når Aslak og eg ein gong i framtid set oss på eit fly og reiser til varmare strøk. Her har sola har gått ned, det er stille og me har nettopp lese nettavisene etter ein god middag.

Stor klem frå besta Bråtveit

Fra San Blas til New York

2010-01-13T10:24:00.005-04:00

Vi innbiller oss at Liva ville være med oss hjem......

Oversiktsbilde over jungelen vi hadde pasert

Her har vi forlatt La Familia for den lange reisen hjem til Norge

Besøk hos Kunaindianerne

Palmeskogen fra ei av alle de vakre øyene i San Blas

Indianerne som var og solgte oss molatepper

Det er ikke rare farkostene de bruker på sine handelsturer

Nå er det to døgn siden vi mønstret av La familia og forlot våre kjære medseilere og San Blas. Vi fikk skyss med to indianergutter fra Lemon Kays over San Blasgulfen til fastlandet med vindstyrke 18 knop i ryggen, så det gikk fort i bølgene. Fra fastlandet i San Blas hadde vi en spennende tur gjennom jungelen med texi. Det var som å kjøre berg og dalbane med et eldorado av vakkre planteer og trær langs den smale veien på ca 7 mil. Vi måtte krysse en flod uten bro med bilen, noe uvant for oss, men vi møtte heldigvis ikke på krokodiller............... så det gikk bra:)

Vi tok fly fra Panama med mellomlanding i Hollywood, og er nå kommet fra til New York. Her er det et litt annet klima enn det vi har levd i den siste tiden, og klærne vi har med oss er ikke beregnet for minus 10 grader, så vi gikk og frøs i hele går her på Manhatten med hodet på nakken og så på alle de enormt høye husene.

I ettermiddag starter vi på siste etappe før vi er hjemme i Bergen og takker for følget med alle dere som har fulgt oss på denne turen. Vi overlater stafettpinnen til Julie og Margun som mønstrer på i Panama i slutten av februar.

Hilsen Marit og Olav

San Blas

2010-01-12T03:12:00.002-04:00

Etteer en heftig seiltur fra Cartagena kom vi fra til San Blasøyene utenfor Panama. Dette må være noe av det vakkreste Gud skapte, både naturen og folket. Kunaindianerne er et nydelig folk som lever på de vakkre øyene i San Blas. Vi kom inn til nydelige palmekledde øyer og ankret opp i rolig sjø, beskytet av korallrev. Dagen etter kom det roende en familie på 11 personer i en uthulet trestamme for å selge oss molatepper. Et nydelig handarbeid med motiver fra kulturen deres. Vi var alle imponert over de vakre motivene og det ble en handel. Etter tre dager seilte vi videre nordover til nye vakkre øyer. På turen dit fikk vi en stor tunfisk, som vi grillet på stranda sammen med folk fra andre seilbåter. Her ble vi gjort kjent med at Olav og jeg kunne reise fra San Blas til Panama, dermed hadde vi fler dager i dette området. På neste øy besøkte vi innbyggerne og fikk se hvordan de levde. De bodde i bambushytter med tak av palmeblader og sandgulv. De sov i hengekøyer, drev fiske og handel.

Colombia

2009-12-29T15:38:00.004-04:00

Varebilene står parkert på rekke og rad og venter på oppdrag

En av de mange koselige uteresturantene julepyntet

Fruktkonene

Plaza de la Aduana

Hesteskyssene står klar for oppdrag

Camellon de los Martires plass

Porten inn til gamlebyen med det karakteristiske klokketårnet

Stemningsbilde fra et av de mange torg i byen

Innseiling til Cartagena i soloppgangen 1. juledag

Hei her er vi igjen :) Nå har vi vært her i Cartagena siden 1. juledag. Turen hit fra Aruba tok lengre tid enn vi hadde regnet med på grunn av lite vind, så julaften ble ute på sjøen med et fantastisk stjerneteppe over oss. I den tiden vi skulle ha spist julemiddag seilte vi forbi Barranquilla, en stor by som har vært styrt av kokainmafiaen i lang tid. Vi måtte ta en stopp ei natt på turen i ei lita vik utfor en liten landsby like ved Santa Marta, på grunn av mye drivtømmer i sjøen.

Colombia er jo ikke kjent for å være noe velstandsland, og selv her i Cartagena som er en turistby og kanskje en av de bedre plassene, ser vi utrolig mye fattigdom. Alikavel ser det ut til at folk er fornøyd og klarer seg så best de kan med gatehandel av mange slag. det er en yrende aktivitet nesten hele døgnet i gatene. Det er mange uteliggere som sover på ei pappeske i parkene eller under ei av de mange bruene.

Gamlebyen her er fasinerende med alle de gamle husene og stemningen, de unge Cartagenerne vi har snakket med betegner byen som romantisk, og det må vi bare si oss enig i.

I nyttårshelgen tar vi fatt på siste etappe i rettning San Blas og Panama. Godt nyttår til dere alle :)

Marit og Olav

ARUBA

2009-12-20T17:28:00.006-04:00

Hei igjen
Her kommer en liten hilsen fra Aruba, vi kom hit i gårkveld og har hatt en nydelig dag her. Dette er den tredje av ABC-øyene og minst like vakker som de andre to vi har besøkt. Her ligger hvite badestrender helt inn til byen med flotte hoteller og butikker for den feite lommeboka. Sentrum her er nok noe mer amerikansk med mye mer julepynt og glitter enn det var på Curacao, men felles for øygruppa er at det er rent og pent. Det flyter ikke av søppel og tyggiser over alt.
Vi skal sjekke ut her fra i kveld og starte på den lange ferden til Cartagena, som vi håper å nå fram til før julen ringer inn.
Anne og jeg hadde en liten trimtur inn mot sentrum før solen begynte å steike i dag, da fikk vi tatt noen bilder som forteller litt om øyas stemning og innhold.
Fortsatt god advent og snart jul
Marit

ARUBA

2009-12-20T17:28:00.001-04:00

Hilsen fra Curacao

2009-12-16T18:59:00.006-04:00

Å jul med din glede enten det er 30 minusgrader eller 30 plussgrader.

Vi har nå vært her i Curacao i over ei uke, og vil være her enda noen dager i håp om bedre vindforhold langs Colombiakysten. Planen er at vi skal ha jul i Cartagena, men at det er ca 3-4 døgn seilas dit.

Vi har hatt fine seilturer så langt og fått sett mange flotte øyer og badet fra mange nydelige strender. På noen av seilturene har vi hatt selskap av delfiner som har lekt seg langs båtsiden og flygefisk som svever elegant over bølgetoppene.

Curacao er den største av ABC-øyene med ca 140000 innbyggere. Den største byen og hovedsete i de Nederlandske Antiller er Willhelmstad. Den har vi opplevd som en koselig og rein by, med mange koselige restauranter og butikker, kan absolutt anbefales som feriemål. Det er mye folk fra Nederland som reiser hit på ferie, de sier det går direkte fly fra Amsterdam hit hver dag. Øya har tre språk, spansk, nederlandsk og et lokalt språk i tillegg til at de fleste snakker engelsk. Så det er en blanding av Latin Amerikansk og Europeisk miljø her.

Vi har vært ute på noen turer og sett på lokalmiljøet, et fort med ei gammel borg, og besøkt noen badestrender i nærområdet.

Vi ligger for anker i ei havn som kalles Spanish Water, for å komme hit måtte vi passere en smal kanal, så det er nesten som en innsjø. Den blir betegnet som Caribiens luneste og tryggeste havn. Her ligger mange titalls seilbåter rundt oss. Det er båter fra mange land med mye trivelige mennesker, som vi har hilst på. Så langt har vi registrert to norske båter her i tillegg til oss. Den ene skal ut Panama til Stillehavet, den andre til Cuba og nord i Caribien. God jul og på gjensyn fra Colombia

Bonaire

2009-12-06T16:02:00.003-04:00

Hei igjen :)

Nå har vi vært ute i Venezuelas "sjergård" i tre uker, det har vært et eventyr som bare må oppleves og kan ikke beskrives fullt ut. Nå er vi kommet til den første av ABC-øyene, Bonaire som er ei lita øy med ca 12000 innbyggere, et lilleputteland som hører under Nederland. Øya er kjent for å være veldig vellholdt og rent, noe vi bare kan si oss enig i. Men alt her er veldig dyrt, det skal være den dyreste plassen i Karibien, så her fristes vi ikke til noe shopping. Vi seiler videre til Curacau i morgen, det er bare en dags seiling herfra. Vi er ute i byen og har funnet oss et nett slik at vi kan formidle litt av våre inntrykk med dere der hjemme. Vi er nok ikke i samme julemodus som dere der hjemme selv om det er begynt å komme opp litt julepynt her og der - der er jo alt for varmt for å få noe julestemning for oss nordboere :) Vi nyter sommeren som uteble i Bergen for noen månder siden..........

Los Roques

2009-11-26T11:32:00.002-04:00

Hei til dere der hjemme i julestria :)
Vi er nàa kommet til ei litt storre oy i Venezuela. Vi har vert innom tre nydelige oyer med nesten kritthvit sand og turkis hav som har en temperatur paa 27 varmegrader. Saa der forstaar at vi sysler med helt andre ting enn dere der hjemme. det er litt vanskelig aa forstaa at det er snart jul selv om det er begynt aa komme opp litt julepynt her og der i byene og tettsteden rundt forbi. Vi har seilet ca 300 nautiske mil saa langt, vi har enda to dagers seiling for vi er paa ABC-oyene men med noen dagers stopp i mellom. Der faar vi mulighet til aa legge inn bilder fra turen, da skal dere faa se flotte omraader, det er paradis paa jord:)
Hei saa lenge! Marit og Olav

2009-11-14T17:07:00.003-04:00

Etter to flotte uker i Crews Inn Marina i Chaguaramas ved Port of Spain, med veldig mye jobbing, og mye besøk i det flotte bassenget for både store og små, er vi nå klar for å sette kursen for nye sydhavsøyer og nye eventyr. I dag fikk vi på plass genoaen, båten er ryddet og spylt, det er provantert og alle tanker er fulle av ferskvann, det vil si noen er diesel på, men ikke så mye, det trengs ikke, for vi skal seile! Det begynner å bli sent på ettermiddagen, så det blir å statre med nattseilas.

Vi setter kursen vestover og regner med å strande på tropisk paradis i morgen ettermiddag. Følg med !

Olav.

2009-11-08T21:41:00.000-04:00

2009-11-08T20:47:00.005-04:00

Hei igjen:) Dagene de går fort i varmen, vi har nå gjort unna andre helga vår på Trinidad - og temperaturen holder seg på godt over 33 grader fortsatt.

Vi har gjort litt av hvert de siste dagene. Fredag var Anne og jeg på et av byens kjøpesenter, det skal få være det flotteste senteret jeg har sett, det var bare helt nydelig og med masse flotte butikker. De hadde forresten pyntet til jul der med det flotte juletreet, men for oss ble det litt malplasert med sol og varme ute.

Fredags kvelden hadde vi besøk av et par fra Meløy (Glomfjord), som bor og jobber her i Port of Spain. Vi hilste også på noen av mannskapet på en norsk suplybåt, som ligger ved kai her. De inviterte oss på besøk ombord i løpet av helga, så der har vi vært i ettermiddag og spist farsdagskake. Heldig for Kleng som hadde sin første farsdag å bli satt litt pris på. Ellers har vi vært på gudstjeneste i ei kirke i dag, det var en av de unge menn som jobber her på Crews Inn som inviterte oss med. Den begynte kl 07.00 og var ikke ferdig da vi gikk kl 10.00, så her er det ikke snakk om å sove utover søndagsmorgenene. Ut over dett tilbringer vi en del tid ved og i bassenget.

En hilsen til Besten der hjemme:)

2009-11-08T19:33:00.001-04:00

Crews Inn

2009-11-02T22:44:00.003-04:00

En ny dag er tilbakelagt og vi sitter nå på dekk i måneskinn og nyter en varm og stille aften her i havna. I dag har vi fått den nye doen på plass, og kjøleskapet blir ferdig reparert i morgen. Olav og Anne har vært på supermarket og handlet inn til turen, litt mer enn julehandel hjemme vil jeg påstå. Liva og jeg var på trilletur i området her imens og hørte på fuglesangen og tok bilder av noen kjente potteplanter som vokser ute her og er mange ganger større enn de vi har i stua hjemme.

På plass ombord i SY Lennuk

2009-11-01T23:44:00.003-04:00

Eller i følge navnet som står i hekken og baugen heter den La Familia. Og den ser virkelig ut som en familiebåt med mye saker og ting på dekk og i vanter og stag. Skipper og maskinist jobber jevnt og trutt for å få båten klar for tokt. Foreløpig ligger vi i Port of Spain og nyter varme dager her. Det er en flott marina her med tilgang til vaskerom, bibliotek med en god del norske bøker, et flott basseng med herlig temperatur på vannet. Alt står bra til med hele mannskapet og vår lille lettmatros Liva, hun har funnet seg godt til rette i sin nye bopel. I natt sover hun og Anne på dekk, temperaturen er 26 grader og vindstille. Marit

Vi er på vei!

2009-10-30T16:14:00.004-04:00

Følg oss på: www.7hav.com
...men her vil det kanskje også komme nokon helsingar. Maskinsjef Olav og baugpryd Marit skriv nok litt her dei neste 3 månadane dei er mannskap.

Kpt Kleng

Snart avreise

2009-08-09T02:30:00.003-04:00

Liva er født. Avreise Trinidad er satt til ultimo oktober 2009.

6 månader til neste frukost og flagheising på LENNUK

2009-02-24T15:19:00.004-04:00

Lennuk står nå på land på Peake Yacht Service i Trinidad til Jordomsegling startar oktober 2009.

2009-02-23T19:47:00.006-04:00

Kort om turen sørover 8. - 23. februar:

St Vincent:
Kingstown, Young Island. Snorkling, tur til toppen av Duvernet med kanonar, fiska barracuda på veg sørover.

Bequai:
Port Elisabeth, Admiralty bay. Middag hjå mobilfokusert jente. Dramatikk når ankeret ikkje ville opp når me måtte flytta pga avdrift. Heldigvis vart me ikkje hengane på tvers av ankerkjettingen til australieren bak... Taxi; Turtle farm, whaling museum, Moonhole

Tobago Cays:
2 netter. Skilpadde, hai, rokke.

Union Island:
Clifton, utsjekking frå St. Vincent and the Grenadines

Petit St Vincent:
Hummer, fottur opp og rundt den privateigde øya. Hissig vakt som jaga oss derifrå, men mildare etterkvart med avslutninga 'it's not me ju nåv, it's the manager...'.

Carriacou:
Sandy Island. Hillsboro, middag, med is!, på strandrestaurant ved bordet som me fekk av ei norsk kanadisk dame! Tyrell bay, mangroveskog. Fiska tunfisk på veg sørover nord for Les Tantes.

Grenada:
Molliniere point. Undervanns skulpturpark. St George. Fort George. Taxi: Grand Etang, foss, Morne Jaloux.

Trinidad:
Scotland bay, tur på land i jungel, første kontakt med howling monkeys.
Chagaramas og Peake's. Middagar og drikke på Vespa restaurant. Aslak i 3 dagars skytteltrafikk med gummibåten i hawaiskjorte og hatt for å ordna immigrasjons og tollpapira. Me andre prøvde å få det til å sjå ut som om me hadde det travelt med å klargjera båten for opplag... Kløing av dei etterkvart desperat mange myggstikka frå natta før, og natta før, og... natta før.
Port of Spain, barnas karneval søndag kveld, nydelige ungar, men desperat høg og monoton musikk.

Bileter frå turen

20.02.09

2009-02-20T17:32:00.005-04:00

Gode lesar

Båten ligg nå i Scotland Bay i Trinidad. Me kom over havstykket frå Granada i går, turen tok 17 timar. Me sigla heile natta og halve dagen ( oml 90 naut mil og motstraum heile tida)

Turen går mot slutten. I dag skal me setja båten på land for lagring til neste tur, som etter planane startar for Kleng og Anne hausten 2009.

Det finnest ennå mange ting å skrøyta av, me har sett, me har høyrt , me har opplevd. Skrøytekalenderen er ennå ikkje full. Det vil koma nye innlegg om dette.

Ettertanken melder seg, kva var det me erfarte, kva har me lært, kva har turen gjort med oss? Nokre slike tankar har eg gjort meg.
For meg var det eit utruleg flott avbrot frå standard norsk liv og travel legekvardag. Temposkiftet ( meir avslappa ) og perspektivskiftet ( andre livskår, andre livsverdiar kring oss ) har gjort oss til meir tilfredse menneske. Kan hende går det fort over, det norske tempo og kav kan fanga oss inn att temmeleg fort. Likevel har me erfart dette, eg trur ikkje det kan missast. Menneske som opplevdest stolte og nøgde trass i lite midler er alltid til ettertanke.

Kvar av oss har elles fått med seg ettertankar til turen heim , som startar om 3 dagar. Signy og eg reiser til New York og stoggar hjå vener der i ei veke før me kjem heim att.
For vår eigen del vil me gjerne leggja inn nokre oppsummerande innlegg etter at turen er over, gjerne nokre bilete også.

Så vil me takka for flotte innlegg og kommentarar på bloggen!!
Me sette svært pris på dei, men diverre vart det lite med tilbakemeldingar frå oss til den som kommenterte.
Alle som har sett på og fylgt med på bloggen: Vonar de har hatt både spanande og lærerike stunder.
Det hadde vore betre med mange småinnlegg stadig, men tilgong til internett har variert og difor har det gått dagesvis mellom kvar gong me har lagt inn nye tekstrar.
Slik vart det.

Aslak

Snart nattseilas

2009-02-19T04:32:00.005-04:00

Foto: Yngve Åsnes

Helsing frå Målfrid og Lazaro

2009-02-14T10:32:00.006-04:00

Hei alle saman.

Ja, nå er det blitt eit minne turen vår i Karibia. Me trur dette er noko av det mest annaleisa me har opplevd.

Me må innrømme at første dag tilbake var det herleg med ein skikkelig ferskvannsdusj, og den stora goa senga vår. Dessutan var det nydelig vinterver her heime. Men det gjekk ikkje så lenge før me sa: "Me vil tilbake". (jfr. Aslak si historie om byfolka som var på hyttetur på Sjernarøy). Nå er stovebordet fullt av konkylier og koraller. Eit syn, og Målfrid er glad ho ikkje gjorde eit valg av det ho hadde samla.

Sjøl om me opplevde ein del sjukdom og sjøsjuke då me var på båten, er det ikkje det me sit att med etterkvart. Me kjem nok ikkje til å segla rundt jorda, men er veldig glad for denne pplevinga saman med dykk på La Familia. Den er berre eineståande. Siste segldagen var verkeleg flott, i medvind frå Bequi til St. Vincent. Fine jevne dønningar, vind og sol i bikini utan å frysa (...når me les om de som fekk sjå delfinar hoppa rundt båten, blir me litt misunnelege...det var det me sat og ynskte oss då). Me samanlikna øyane med Ombo og Finnøy og Talgje etc. Men her var det skikkelig ope hav mellom øyane, og STORE bølgjer og dønningar. Den eine turen me hadde frå Petit St. Vincent til Mustique (som me ikkje nådde) er ein tur som eg kjem til å sjå for meg lenge!!!Eg veit, medan det står på, at dette er eit minne for livet, og som eg er glad for å ha, når det berre er over.

Eg (Målfrid) ser for meg dei svære bylgjene som eg syntes kom frå alle kantar, og Signy som plutselig nesten sat i sjøen, medan eg så og sei sto rett over henne på benken eg sat på. Signy sat med ryggen i sjøen og smilte. "Nei, han (båten) velte ikkje". Og det stemte heilt. Eg såg rett fram, og såg rett inn i bylgjene, for i neste øyeblikk å stå på ein åskam og sjå på havet der nede. Same kor store bylgjene var, vart dei estimert til 3m høge. Det var ikkje å stola på. Lazaro lukka augo i 4 timer før han bestemte seg for å mata fiskane... det smakte sikkert godt :-). Det var også utrulig jillt for meg å finna og samla konkylier og koraller på strendene. Eg laga ei heil utstilling på ei strand på Canouan av dei eg fann der, for dei som vil sjå det. Det var også veldig kjekt då Erling rodde Berit og meg inn til ei anna strand, og me fann og samla konkylier i høljeregn. Me var like våte under regnkleda som utanpå, men varme likevel.

Eg (Lazaro) ble kanskje sjøsjuke med å bare svømme 1. dagen? nei da... det var sikker noe annet eg fikk med på flyturen ned. Dag nr.2 ble matforgiftningå med kald roti på gatå i St Vincent. Deretter flunså som varte i fleire dager uten at hosten ga seg før fleire dager etter at eg var komme heim. Eg treng ikkje å gi fleire detaljer om resten. Som Aslak seier: "han har vore litt redusert". Det er kanskje litt flaut å sei at eg kunne like godt ha hatt opphold ved sjukehuset i Young Island en god del av turen. Men då eg var frisk drog eg i det blåe og kvite og det røde og svarte tauet som eg fikk beskjed om... kan tro at eg var sterk! Om eg lærte å knyte knuter? nei, dessverre. Men eg kan også sei i min favør at eg fiksa steikeovnen, fekk lov (og pris?) for å laga mat når eg var i stand til å eta, klatra på masta som Kleng ba meg om, satt framme på båten med Tivoli følelser under seiling, og ellers ga moralsk støtte til Aslak når han reparerte det som måtte fiksast under turen. Storkoste meg kvar gång eg hadde anledning til å snakka med dei lokale, uansett hudfarge var alle dei fulle av historier eg ville høyre.

Likte også når (iallefall) Målfrid lo av mine vitser, og når (iallefall) Aslak sang med meg på seilasen. Taxi-buss turen i St Vincent frå Young Island til Kingstown var også ei oppleving. Det var ikkje snakk om ikkje å vera merksame på å få folk med seg på bussen. Då me kom opp på vegen, var det ein "buss" som skulle motsett veg av det me skulle: Dei ville ha oss med, ... for etterpå "skulle dei jo tilbake". Det blei løyst med at den riktige taxi-bussen kom då og me gjekk på på denne. Calypsomusikk på full guffe og stappfullt. Rastahår på gutane, og stramt hår samla i hale etter fletter på jentene.

Siste kvelden aleine på St Vincent, med fargerik begravelsen og tilbake turen til restaurangen soldnedgangen og dei fine serviett (souvenir te Lazaro) + herlig middag og hostesaft te Aslak, var en nydlig måte å avslutte feien. Me forteller ikkje om tilbaketuren til kaien og båten, men me vet det som skjedde.

Alt dette båtlivet, det var både dramatisk og fullstendig avstressing. Det var nok meir styr for Aslak og Signy som hadde med seg så fullstendig uerfarne båtfolk som oss. Heldigvis var det eit par som kunne det med båt, og i tillegg, ikkje blei sjøsjuke ein einaste gong.

Me ser ofte føre oss stadene me var på, fargane på havet, det intense lyset, den fantastiske frodigheten, dei ufattelig vakre korallreva med ei ubeskriveleg framsyning av fiskar i intense fargar og fantasifulle mønster. Tenkjer nå at me skulle jo ha snorkla endå meir (forresten, kjekt å symja med symjeføter). Blir det ein "neste gong"? håper det...

Takk for å få lov te å bli med dokke på dette.

Lazaro og Målfrid (*)

---
(*) som har bidratt med å oversette Lazaro frå den rare dialekten han bruker, til noe leselig nynorsk.

Dagens store hending

2009-02-13T14:08:00.000-04:00

Dagens store hending

2009-02-13T14:02:00.002-04:00

Aase sine tankar 12.02.09

2009-02-13T13:57:00.003-04:00

12 februar.

Hei !

Det er utrolig deilig å være i Caribien. Det gjer ingen ting om underlaget svaie, vindane ule. Det er akkurat slike lydar som skal til for å slappe godt av. Vi har tatt av oss klokka, står opp når det passe og legger oss når øynene ikkje vil holda seg oppe lenger.

Her har eg oppdaga den verden eg ikkje ante at eg skulle få sjå. Eg trudde at enten var ein født for å kunne pusta i maska eller så var ein det ikkje. Men nå trur eg at den som vil klara det, klare det. Under vannflaten finns jo så mye. Fisker i alle regnbuens farger og i alle fasonger, store og småe. Fleire har ein nydelige mellomblå farge. Knall gult er og ein farge som er mye brukt. Me får lov å gå nær inn på utan å skremme dei. De drive med sitt om me går rett over.
Det er også veldig masse lys under overflaten. Skyene ser me også under vann. Vi har også svømmt over skillpadder. Eg skulle ønska eg kunne malt litt meir med ord, så kunne dokke bedre forstått. Men nå må eg heller bare anbefale dokke om å snorkla der dokke er. så får dokke finne ut kva eg snakke om.

Me spise massse god mat. Signy tryller frem litt av kvert. Kvar dag lage me fersk brød. Nå er Venke og meg også blitt bakare. Brødet blir steikt oppi ei gryta på komfyren, og alltid smake det himmelsk.

Nå har me smakt både barakuda og kongefisk. Kjøttet har konsistens som kylling. Når Signy har filetert fisken finn vi heller ingen bein, så eg trur dokke ville likt smaken alle som ein.

Nå befinn me oss mitt i ein nasjonalpark, Tobago Cay. Det hender det regnar noen sekunder av og til. På de små øyene rundt vokser palmer. Som sagt slik er det for meg å ha det eksotisk. Alltid akkopanjert av naturens egen lydharpe.

Aase

2009-02-13T13:49:00.001-04:00

Tobago Cays den 11.02.09

Nå er me komne til denne nasjonalparken att med nytt mannskap.
Dei siste par døgn har vinden vore sterk ( Opp mot liten kuling) og me har kjent det på båten, dønningane og vindtrykket at vinden har stilt nye krav til oss. For fyrste gong la me to anker jamnsides einannan for å hindra drag med forflytting.
I dag har me etter frukost og vassfylling, sigla frå Bequia hit, eit godt stykke. Grunna vinden og mannskapet tok me tri rev i storseglet og vel 2 rev i genoaen på slør.
Segleturen vart innhaldsrik, frå gråver, strålande sol til iltert og energisk regn. Me opplevde ein flokk med delfinar ved baugen. Nokre hoppa høgt i lufta!. Borte på sjøen såg me større delfinar.
Flygefiskar såg me i mengd . Dei fleste av oss sat ei tid framme på baugen og opplevde kjøret og spruten , stor oppleving. Farten var oppe i 9 knop.
Ved innseglinga til Tobago Ceys vart vinden ilter og straks etter ausa regnet ned og sette ned sikten.
Vel framme har me snorkla med skilpadder, vore på eit rev og sett småfiskar på botn og matfisk i open sjø. Eirik og Wenche sumde attende til båten og såg ei stor rokke under båten her.
Dagen bar med seg varierte og nye opplevingar for dei fleste av oss. Etter middag på ein Barracuda som me fiska undervegs, er me nå velnærte og trøytte.

AslakFar

Dagens bilder

2009-02-10T21:26:00.002-04:00

I vinden!

2009-02-10T19:46:00.007-04:00

Nå æ dæ æg (Airik) så sga prøva mæg på makken t Signy. Fyssta fårsøge gjekk jo rett i dass, fårrdæ atta æg hadde tru på atta makk lagre sjøl. Men kunå au trudde.

Me starta mæ ørlidegrann råkkenråll, å fårrdelen va atta me vart kjende mæ enn åssi. Han va greie!

Åsså la me plass et ekstra anker, å trykkte åss ner i gommibåden å for t Port Elisabett, men ikkje i Sør-Afrika. Då hadde dæ gjee lengar ti, å me hadde vel vorte blaudare au. Men der leigte me åss en åben pikkøpptaxi så tog åsse mæ, fysste t sjilpaddeåppdrett, åsså t kvalmuseum å t nogen gråttehus.

Sjilpaddene æ enn trua rase fårrdæ atta dai lokale liga litt for gått å skrabud innmaden av di å eda, så då drive di å sæde ut 5 år gamle nye. Såg noge potle ud, men di hadde visst sett ud øve 600 på dei 10-12 åra di hadde hille på.

På musee snakkte me mæ enn gammale tynnas så va sånasåen t en berømte kvalfangar frå øyna. Han viste fram dæ håndhilna utstyre så vart brukt t å ta live av opp t 70 fot lange knølkvala. Impregneranne! I en 26 fots trebåd mæ nogen te å ro, reiste di ud på have å lurde sæg innpå bagante, åssa klemdan i di enn hånharpun mæ snor festa t. Så vart dæ såregel en raklige påhengs, men motoren va framme, t kvalen vart trøtte nåkk. Då hoppte onkelen åpp på ryggjen av an å stappte av adle krefte enn knivharpun rett imjydlå ribbeinå i hjerta på an. Så vart han heven å sjøen av kvalen, men satsa på at an hadde troffe. Elles sleid an!

Gråttehuså va ikkje befålka, men var utruligt stilige mæ murde veggje å åbninga rett inn. Dei vart visstnåkk leigde ud t folk så hadde nåkk svikkt i knenå t å konna håndtera gått klima, men liden luksus.

Væl tebagars t båden håppte me rett t sjyss mæ snorkel å symjeføde. Meir kule fiska, berg, bølge å stilige fårrmasjona! Græla jillt.

T slutt va dæ middagsmad ude i mørknå å en temmelig friske vinn, men bag sprayhodden æ dæ hellste bara lyden igjen av heile veen.

08.02.09 Nytt mannskap

2009-02-08T16:37:00.003-04:00

Etter ei langdryg reise var det fantastisk å koma fram tll Kingstown på St. Vincent, der Signy og Aslak venta med flag og solbrune, varme smil. Vel 35 grader lufttemperatur gjorde og godt etter eit iskaldt besøk i Toronto med snøslaps og vind. Signy si suppe og ferske brød smaka fortreffeleg, men det var nok snorkling i 26 grader varmt hav og tur til toppen av Duvernette som var det store eventyret den første dagen! Det nye mannskapet (Aase, Erling, Eirik og Wenche) har varierande grad av svimletokter, men me er enormt optimistiske og meiner bestemt at me stiller knallsterkt dag 2 etter ei god natts svevn!

7. 02.09 Tur i botanisk hage

2009-02-08T16:22:00.003-04:00

Aslak og eg tok buss til Mesobetamia. Etter ein times gåing kom me til ein fantastisk hage.

Seglbåten

2009-02-06T11:30:00.005-04:00

La Familia
Båten er overmåte seglvennlig. Det er som han trivst i sjøen. Tidlegare eigar ( Yngve Aasnes, ja dei med skia!) har på alle vis teke vare på og helde båten i stand. Det er innreidd verkstad der toalett nr 2 skulle vore. Verktøy og reservedeler finnest i rikt mon.
Inne er han vakkert innreidd i edeltre. Løysinga med alle skap og hyller gjer at mykje bagasje på kort tid kan stuast bort.
Det finnest to tankar til ferskvatn, til saman 400 liter (100gallons). Me har også nokre plastikkanner på 20 liter kvar ekstra. Gass til omnen er installert bak, i eige kammer. Dieseltanken tek over 100 liter.
Etter dei to verdsomsiglingane er det installert mykje elektronikk for navigering og kommunikasjon. Fleire instrument fungerer som GPS maskinar ( nøye navigering over heile jorda ). For større hav er også ein SSB radio installert (Kortbølgeradiosendar) . Vind og djupnemålarar er standard på slike båtar.
Mastetoppen er 20 meter over havflata. Kjølen stikk 2,4 meter under båten. Maskina er ein Volvo MD20 på 48 hestar, og på akslinga står ein fastpropell. Det er trygt, men set ned farten noko i høve til foldepropell.
For oppankring brukast eit ploganker på 20 kg festa til 75 meter 3/8” kjetting. Me brukar jamnt kjettinglengd på 3gonger djupna. Ankring på sandbotn plar vera sikkert

Takk til mannskapet

2009-02-04T09:59:00.003-04:00

Me sit att ved Young Island toeine. Vinden nappar i båten, nå vil han ut på tur att!
Takk til dykk 4 som var med oss i mest 3 veker. Me tenkjer på dei vekene med glede. Det var nytt for oss å vera i lag med andre par over så lang tid og på så liten plass
Takk til Lazaro. Båtlivet var nytt for deg. Du fann gitaren og song dei fine spanske songane. Matstellet fekk eit ekstra løft mot kulinariteten når du regjerte ved grytene. Diverre fekk du turen forsura med sjukdom og plager, men du heldt ut.
Målfrid. Du er raus og velviljug. For meg ( Aslak) var det særs å få vera i lag med eldste syster over så lang tid. Brøda vart kvar dag steikte, det passa du på. Du fortalde om dine turar i nord og sør.
Berit: Det var ei udelt glede å høyra låtten din. Å få sjå korleis du vart snorkletrygg var ei glede.
Berre teneste for andre i byssa. På land oppteken av blomar og tre. Du hadde namna på mange av dei.
Erling: Alltid aktiv med å hjelpa til med segling og påhengsbåten. Du hadde forstand på båtdrift frå før og tok raskt opp i deg prinsippa for segling. Gode historier liva opp samværet.

Alle deltok i seglinga med å hala i ymse tau, sume med tung handtering . Ved oppvaskbenken stod alle ubedde. I land var alle huga på å samtala med menneske me møtte.

Mange takk for 3 veker i Karibien
Signy og Aslak

Fantastiske knekkebrød

2009-02-04T09:26:00.003-04:00

I fleire veker har me kosa oss med Berit sine knekkebrød. Dei er heilt fantastiske og kan anbefalast.

Knekkebrød

1l vatn
6 dl grov rug
3 dl havregryn
3 dl solsikkefrø
3 dl sesamfrø
3 dl havrekli

Fordel på tre brett og skjær opp i ruter.
Steik i 15 min på 200 gr (Varmluft)
Deretter 2 t på 100 gr med ovnsdøra på gløtt.

Velkommen!

2009-02-03T14:18:00.000-04:00

01.02,09 Aslak skriv

2009-02-01T17:22:00.003-04:00

Fortredeligheter i båt.
Eg vil at de ikkje skal vera uvitande, brør: i båtar er det alltid noko som gir hovudbrot.
Me kjøpte ein lettbåt, her kalla dingy. dørken er laga som ei luftmadrass. Det var lekkasje i liminga til oppblåsingsflensen. Den er sidan limt av Kleng, Aslak, Kleng og Signy. For tida er den tett, men ”dørken” er også kompromissmjuk. Me vågar oss ikkje på å blåsa den opp til full stivleik.

Etter at Kleng, Signy og eg tok salto i lag med lettbåten i brotet på stranda ved Petit St Vincent, fekk Kleng spylt påhengsmotoren med ferskvatn og bytt motorolje ( 4 takter ). Elles er motorvanskane omtala tidlegare.

Ein kveld var det slik skrekkeleg lukt nede i båten, jentene mistenkte bensindamp, me gutane undrast på om det var aceton. I alle høve var det flyktige hydrokarboner, mogleg brannfarleg.
Det vart leiting over alle stader med nasen som hjelp. Teven var sterkast bak ved motoren. Alle deksel av, nasen i full funksjon. Nitid leiting etter flytande væske, oppturking med turkepapir og q-tips. Ingenting å finna. Leitinga samla seg kring trykkboller og varmevekslarsprinkler til kjøleskap og frysebok. Så pussa eg av støv på radiatorsprinklene på båe. Sidan har det ikkje lukta, kjølesskapet brukar mindre straum og during frå pumpa er stogga. Lærepenge: Hald radiatorflatene / sprinklene reine for å få god varmeveksling.

I går stogga konvertenen å lysa, PCen med C-map ( navigering ved hjelp av datamaskin, GPS og datakart ) gjekk tom for straum og me måtte navigera på ”gamlemåten” med kart og kompass. Det tyktest uråd å få produsert 220V straum. I dag planla eg å byta sikring (byta sikring 40 med sikring 42 ) Etter plunder med dette enda det med at eg skrudde sikringane til att: då fungerte konverteren att .Lærdom: Irr på ledningar er framleis ei aktuell diagnose.

Rulleseilet framme vert organisert via eit snurresystem som heiter Furlex. Me har hatt ein del plunder med den. Opprulling av seglet har kosta mykje krefter og ergring. For nokre dagar sidan var plutseleg alt gale. Det gjekk ikkje å snurra inn. Innsnurringssnora hadde krulla seg oppover staget! Me måtte ned med genoaen i nokså rufsete vind.
Så fann eg at festet for Furlextrommelen hadde gitt seg , den var laus. Etter instruksjonsboka vart den festa att, snora rulla inn att og seglet montert. Dessutan flytte eg siste blokka for innmating av rullesnora nærare for å få korrigert vinkelen. Sidan har innrulling av furlex vore ujamn, men eg såg i går at wiren til kloa for innmating av selget på staget var skadd . Teorien er at kloa med wire må skuvast inn i eit spor etter bruk.

I dag har Lazaro ( og litt eg ) demontert gassbyssa. Steikeomnen har ikkje virka. Nå har me justet følaren på flammen i steikeomnen, and lo and behold: Steikeomnen er god som ny!

I dag er me på Canouan. Me kom hit etter nokså friske kryssingar på Atlanterhavssida. Båten oppførde seg som ei unggeit. Ein gong kom sjøen fossande frå baugen, over dekk, så over og under kalesjen og over oss som ein foss. Styrebrunnen stod høg i sjø. Målet i går var Mustique, men dagen gjekk og ein del av mannskapet indisponert. Me braut av og fann livd i ei lita bukt på nordvestsida av øya. I natt og dag tidleg har det samregna, vore lett regn vekslande med vindstille og vind. Lazaro og underteikna har dusja oss i regnet.
Broder Aslak

01.02.09 Erling sine tankar

2009-02-01T17:11:00.005-04:00

Kjære venner
Ringen er slutta. Vi har ankra opp ved Young Island på St. Vincent, same hamna som vi mønstra på i den 14. januar. No gjenstår pakking og opprydding. I kveld startar første etappe på heimreisa. Vi tek småfly til Trinidad og vidare derifrå i morgon tidleg. Vi har hatt tre flotte veker og opplevd og sett ein masse. Inntrykka er enno ferske og lite bearbeidde. Men nedanfor kjem ein del tankar slik som eg har opplevd opphaldet i Karibien.
Folk og natur
Vi har halde oss i Grenadinene. Dette er ei øygruppe midt i det flottaste området i Karibien. Frodige vulkanske øyar omkransa av vide sandstrender og utanfor der igjen korallrev. Dei er like flotte som dei finaste turistbrosjyrer viser. I tillegg er dei omkransa av blått klart vatn som er 24-25 grader varmt. I lufta ligg temperaturen på knapt 30 grader. Monsunen bles konstant frå nord-vest og gjer at varmen ikkje føles trykkande. Monsunen gir og god og stabil seilevind. Det finst også ei bakside med openbar fattigdom og underutvikling. Men folk flest virka blide, hjelpsame og fornøgde.
Båten
La Familia er ein havseilar på 44 fot. Altså ein stor seilebåt etter norske forhold. Likevel er plassen begrensa når seks personar skal bu ombord i lengre tid. Dette krev samarbeid og tilpassing frå kvar enkelt –Dette har gått heilt utan problem. Den største utfordringa ombord er at straum og ferskvatn er begrensa og må brukast forsiktig.
Mannskapet
Aslak og Signy kjende vi godt frå før. Dei har vist nye sider og nye talent. Aslak oppfattar alt som går gale som ei utfordring og ikkje eit problem. Han er i sitt ess når han pressar båten fram i 8-9 knop med rekka i sjøen. Men med all respekt for Aslak så er det ingen tvil om at den viktigaste personen ombord er Signy. Ho har den fulle oversikt og kan utføra eit kvart oppdrag ombord. Dette gjeld alt få handtering av båten i hardt ver til å servera fersk heimebaka brød kvar dag. Takk Signy - – du har verkeleg imponert oss! Målfrid og Lazaro var uvande med båtliv og fekk ei bratt lærekuve. Men pågangsmot og ståpåvilje har kompansert for manglande erfaring. Lazaro sin latinamerikanske vri på enkle rettar sette og ein ekstra spiss på mangt eit måltid.
Daglegliv
Vi har vore her i tre veker - kva har vi eigentleg gjort på? Faktisk ikkje så mykje når eg tenkjer meg om Men morgonbad, lang frokost og snorkling på korallrev har vore faste ingredienser. Så har vi naturlegvis brukt ein del tid på seiling.
Ei uventa utfordring for meg var å finna trygg ankringsplass. Grunna brenningar og kraftig drag i sjøen går vi aldri til land med båten. Vi ankrar opp i ei beskytta bukt og brukar lettbåten til lands. Kvar kveld ba eg ei stille bønn om at ankerfestet måtte halda. Det har virka bra for kvar morgon vakna vi på same plass som vi var då vi gjekk til sengs. Eg tok av meg klokka den dagen eg ankom og skal ta henne på igjen i kveld. På tre veker har eg kun vaska meg i saltvatn -ingen problem! Lys, mørkre og appetitt kombinert med tilfeldigheter og innfall har styrt dagane og døgnrytmen.

På tysdag er vi heime igjen og på onsdag skal vi på jobb. Overgangen blir stor. Vi vil garantert ofte tenkja tilbake på opphaldet i Karibien og fylgja spent med korleis det går med neste mannskap. Dei har mykje å gleda seg til.
Takk for oss og takk for at vi fekk tilbudet om å vera med på ei slik fantastisk oppleving

Helsing
Berit g Erling

Mannskapsbyte

2009-01-24T13:34:00.000-04:00

Dagens mannskap kjem til å forlata skuta i St. Vincent. Flyplassen ligg omlag 3 km frå båthamna. Det vil gå nokre få dagar før de kjem. Det passer best av alt at de kjem til St Vincent ( Kingstown, Joshua airport ) Me tilrår at de samkjører reisa, me vil gjerne ha dato og klokkeslett så me kan møta dykk.
Aslak capt.

2009-01-24T13:20:00.000-04:00

2009-01-24T13:02:00.003-04:00

Tilhører
Nu sitte vi alle såre fornøyede i vår skute. Dagen er blitt avsluttet med eit særdeles tilfredsstillende måltid. Vi har nå fortæret en Barracuda som så sitt snitt til å gjeste vores lille sluk på ettermiddagen. Før vi riktig viste ordet av det, snurret Berit opp dette Gudslån til vår næring og forlystelse. Dette fiskeekspemplaar ble akkompagneret av ris kokt med ”safran”, erter og bønner, samt oppskåret agruk. Sannelig tryllet Lazaro frem ein rosevin fra Chiles gyldne strender. Ved måltidets avslutning forstummet samtalen til kun korte og lavmælte kommentarar.
Forut hadde vi i dag brutt fortøyningen ved Canouan. Natten hadde forløpt med en del slitsom dunken og jamring fra riggen , formedels vindens hæftige anløb og bølgens aldeles uærbødige behandling av vår skute. Et toug var da også noget skadet efter natten formedels gnissing. Kapteinen er ikke stolt av denne detalj.
Sidenhen har vi seilet over det åpne havstykket mellom Canouan og Meyreau, så langs Meyraus vestre kyst før vi har forlagt oss i ein bukt på den søndre kyst. Bølgenes anløp var heftig men båten er dyktig laget og danser henover sjøen.Her er en lang hvit sandstrand, skogen bukter seg fra toppen av fjellene endest ned på stranden. Efter forankringen var funnet tilfredsstillene reiste vi ( Målfrid unntatt ) til lands for å forsøke å svømme over revene for der å få se dele av det store eventyr som befinne seg under havoverflaten. Vi fant da vannet så grått og sandfylt grunnet de tunge dønninger, at lite ble sett på bunnen. Vi retirerde til La Familia på ny.
Med mannskapet er det hele tiden nytt å fortelle. Erling har blitt stående om kjempen ombord, Signy har blitt det utøvende kaptein. Aslak fikk i går etterretning om at han var frisk fra samme datum Ordets skapermakt er sterkt, og den raske omdefinering fra syk til frisk har gått upåklagelig hen. Lazaro har valgt den berømte : Lad mig prøve at se metoden. Som synes også å virke godt.
Han tilbrakte turen sittende på vår skutes baugspyd hvorfra vi nå og da hørte begeistrede utrop, noen gange med skrekkblandet fryd.

Glimt frå livet i varmare strøk

2009-01-20T13:01:00.005-04:00

Finn oss!

2009-01-20T04:15:00.000-04:00

På tokt med nytt mannskap.

2009-01-18T11:22:00.003-04:00

Gode blogglesar:
Me balar med kveldsstell. Nyss sat me ute kring bordet og hadde kongeleg festmåltid: Tunfisk ( nyfiska og så kjøpt i Wallilabou i føremiddag ), guacamole, erter og gulerøter, ris,steikte bananer. Skal seia magen fekk testa elastikken!
Stjernene glitra over oss, Orion kom seg høgt på himmelen. Venus strålar klårt tidleg på kvelden.
Sidan fann Lazaro gitaren og song fine spanske songar for oss. Så song me alle frå eit lite hefte som Målfrid og Lazaro hadde med.
Etter to dagar ved Young Island på St Vincentøya sigla me i svært lett vind til Wallilabou. Det er ei bukt der mykje av filmen " Pirates of the Caribbean " vart spela inn. Fjellveggene er dramatiske og det står ein steinboge i havet. Mykje av kulissene er ennå att; nokre av bygningane ser ut som frå 1700 talet ( men framsida er laga av glassfiber!) Unge menn ville aldeles trø oss ned med tilbod om å hala i tauet, gå tur med oss ( til ein foss oppi dalen ) eller selja smykke eller fisk eller frukt. Det vart ei øving å vera hard nok å seia nei. dei såg ut som dei trong pengar. Ein fattig og rusa mann ville gjerne gi meg frukter dersom eg gav han pastamat og mjølk til barnet. Eg klarde ikkje la vera: Det vart handel med han. Me kom oss også til den omtala fossen( 3 meter høg ) og bada oss i kulpen. Undervegs fekk me undervising om alle trea som me såg langs vegen. I dag tidleg kl 07 regna det intenst, me kom oss på dekk, strekte ut solsegl/vannsamlar og sette i gong med flasker og dunkar. Til bøya var over hadde arbeidsteamet samla inn mellom 50 og 80 liter vatn til hovudtanken, det var arbeidssamt men også moro.
I dag sigla me hit til Bequia; Fyrst sigla me i vindstilla ( Hvem kan segla forutan vind?) Mange ville gjera mytteri og slå på motoren sidan me ikkje kom nokon veg, men etter 3 timar kom regnveret og kulingen brått kasta på oss. Båten krenga friskt og mannskapet gav lydde av skrekkblanda fryd. Uteverande sjøfolk vart kliss gjennomblaute: Kven har fått oppleva regnkuling, opprørt hav, i badebukse og berre kosa seg?
Sidan slutta regnet, me fekk det finaste seglever og bør som tenkjast kan: 12 knops vind, Storsegl oppe og genoa ute. Kom fram til Admiralty Bay att kl 1530.

Påhengsmotoren
Me har ein Honda 2 hestars 4 taktars motor for gummibåten. Den slo salto i lag med gummibåten, Signy, Kleng og meg i brenningen på stranda ved Petit St Vincent. Det er me ikkje stolte av. Til alt hell fekk Kleng spylt han i ferskvatn tidleg, sjekka motorolja og i gong att på kort tid. For 4 dagar sidan skulle Signy og eg henta dei nykomne på flyplassen. Då daua motoren på veg til lands. Sidan har han starta gong på gong men så stogga etter kort tid. Teorien var tidleg at me anten hadde ureint eller vatn i bensinen. Eg har hatt han oppe to gonger: ein gong for bensintank og slange-sjekk ein gong for forgassaropning. Det siste gjorde eg i dag og fekk ut masse rustvatn. Seinare går motoren som " ei klokke" att. Stolt mekanikus skriv desse runene.

Helsa
To av mannskapet har hatt feber og ein del verk i kroppen. Hosten har også fått innpass. I dag tykkjest dei båe å ha funne att noko av kreftene og deltek i alle aktivitetar ( i går var det ein del soving) Lesaren kan få leggja inn sine forslag på kven dette gjeld.

Kommentarar:
Det gler oss mykje å få respons på bloggen vår. Så merkeleg nok: Me slår opp på bloggen kvar gong me kjem i nærleiken av Weben og er som oppslukte av om nokon har reagert på det me skriv. Takk frå innsendarar, skriv gjerne til oss både erfarne og uerfarne.

Frukost, mmmh nysteikt brød!

2009-01-18T07:29:00.000-04:00

En kikk opp på dekk

2009-01-17T07:51:00.004-04:00

2009-01-15T19:19:00.001-04:00

Kingstown. St Vincent

2009-01-15T19:00:00.002-04:00

Me held oss i dag ved telta: Hadde lang frukost, så brått ei høljande regnsbyge. Me opp av stolane ute, fekk fram regnsamleteltet, festa opp og starta tappa. Det vart ei kollektiv oppleving og innsats på høgt plan. Me fekk samla 5 eingallonflasker med vatn.
Så presenninga er effektiv ved godt bruk.
Så har har vore i sjøen i dag og. I ettermiddag til Kingstown. Me handla på markedet, prata med folk. Dessutan var me inne i den Anglikanske og så den Romersk Katolske kyrkja.
Nå er roturane frå båten blitt meir stille att: Me ror som i starten. Motoren har gitt oss utfordringar: Den startar all right, men så hostar han og stoggar etter ei tid.
I dag har me løyst bensintaken, tappa av mykje bensin før me riste resten før avtapping. Det kom lite ureint, men siste bensinen vart mjølkekvit. Me tolkar det som vatn. I morgon får eg så ta opp forgassaren.
Nå er det så mange kokkar her at me vert godt nørte. Etterkvart har me funne fram til kor me kan få oss frukt og grønsaker.
Me kjøpte ein CD på gata, eit lokalt band med kvinneleg solist syng bedehussongar til raggaerytmar. Det er som å få Unni på Karibisk.

kengurubensin på tanken?

2009-01-15T12:43:00.002-04:00

Link til usermanual for Honda 4stroke 2hp:
http://www.honda-marine.com/mar_pdf/31ZW6607.pdf

Mannskapsbyte

2009-01-14T13:01:00.000-04:00

Det nye mannskapet er nå kome fram, me har fått oss mat og skal ut og symja. Målfrid og Lazaro har mista ei taske, og me vil venta til i morgon med å reisa vidare.
Erling og Berit er trygt ombord med all bagasje.

Vind og vær - der båten er

2009-01-12T18:53:00.000-04:00

http://www.windfinder.com/forecasts/wind_caribbean_animation.htm

http://www.windfinder.com/forecast/kingstown

Gode dagar i St.Vincent, Karibien.

2009-01-12T16:03:00.000-04:00

Gode lesar.
Nå sit Signy og eg att i båten ved Yound Island, straks aust for Kingstown på St. Vincent.
Etter nokre dagar med segling i uthamner og til mindre øyar kom me hit i går. Kleng og Anne pakka og reiste så i dag føremiddag.
Stadig er det sola som rår på himmelen, i natt kom det eit par skikkelege regnskurar, vinden er stadig av nordvest, vekslar mellom 10og 20 knop for det meste.
På seilasane imponerer stadig flygefisken med sine lange og stundevis høge flygeturar. Dei held vengjene / brystuggane rakt ut og fer over bølgene, gjerne i lange strekk. I staden for eit flatt vele som på fuglar, har dei spor og eg undrast korleis flyginga kan føregå med så god balanse.
Tidlegare har eg nemnt noko om fiskinga vår: Kleng har kjøpt særs flott snelle og sen som toler 25 kg, me fiskar med ein gummiagn som illuderer ein akkar. Gummiagnet har gilde fargar og ein del blanke felter. Fyrst opplevde me ei kraftig napp, senen rasa ut. Straks etter kunne Kleng snella inn ein sluk som mangla krok. Neste gong fekk me ein fisk som var som klipt av 10cm bak hovudet. Hovudform og fremre del av fisken røpa både storleik og spenst i fisken. Me hadde oss middag av det som var att, barracuda / hai fekk altså mesteparten. Sidan fekk me ein gul fisk. Me hadde middag på den. Kjøtet ved ryggsøyla var seigt, lengre ute fint og laust etter steiking. På veg hit rasa snella ut att. Eg prøvde å stansa utraset med fingen og brende meg. Kleng tok opp kampen. Det var som å fanga ubåt: anten var det slakk tamp, eller så var det utras, snella med full brems, utras. Fiskestonga er halv, berre nedre halvparten vert brukt, den bøygde seg 90 grader! Så brått var det stille i stonga og senen. Alt var forsvunne. Me skulle hatt Ivar Stang med oss då.
Tobago Keys heiter eit svært populært område sørom her. Det er eit stort areal med korallrev. Vatnet er klårt og alle slag fiskar er å sjå. Eg har to gonger sett Stingray (stor rokke ) der. Utallige skilpadder beiter på gras på sjøbotn. Eg vert glad av å sjå skilpadder. Det er ei eiga glede og tilfredsstilling å sjå pustande dyr i sjøen. Det er som å ha full sumar og god varme i sjøen og vera i Vignesholmane.
Andre øyar me har vitja utanom Bequia er Canuan, Mayreau, Petit St. Vincent, Union Island, Carriacou. Mustique ligg I nærleiken, men der er prisar og personar så utanom mitt budsjett. Prinesse Margaret, Mick Jagger laga seg reir der. Det er fælande
dyrt å gå i land.
Desse øyane kan eg ikkje unngå å sjå på som Talgje, Fogn og Skartveit. Sjølve St Vincent er Ombo, med mykje skog og fjell. Ein vulkan på om lag 1000meters høgd kronar øya.
Me er alle i ymse grader steikte av sola. Fleire slag kremar og salvar vert med stor iver oversmurt våre nordiske bleike kroppar og for å unngå alvorleg skade. Med dette slaraffenlivet ( me går opp og ned, balar med segl, lettbåt, sym i havet ) kjenner me på eit vist forfall. Disiplinen til å setja i gong med gymnastikk har ikkje kome til oss.

På La Familia Aslak.

Velkomne til neste mannskap på turen

2009-01-11T19:30:00.000-04:00

Velkome skal de vera: Målfrid og Lazaro, Erling og Berit!
Me ligg nå med båten ved Young Island, omlag 5 km aust for Kingstown. Flyplassen ligg mellom byen og denne staden.
Signy og eg kjem og møter dykk kl 0920 på flyplassen. Me skal syta for at de vert innsjekka som "crew" ombord.
Dersom noko skjær seg så skal de ta drosje til Young Island ved Beachcomb. Gå ned til sundet, og der ligg La Familia på anker. Me ligg der passerspissen peikar på biletet.
Det går også å ta buss: HiAce og liknande bussar, plass til 9 ( dvs me har opplevd 19 stk). Det er ikkje skyss for folk med koffertar.
Me kan nåast på VHF 73, event på SMS,
Aslak

aslak var her

2009-01-11T08:43:00.000-04:00

Canouan, Mayrau, Union Island

2009-01-03T19:22:00.000-04:00

Canouan den 31.12.2008

Det er nyårsafta. Me har ankra opp i ei bukt sør for øya, det er ei vid bukt med lang kvit strand, bukta har sandbotn, men med felt av øydelagde korallar. Eg undrast om korallane er øydelagde av stormver eller miljøskader. Røysar av korallgreiner ligg strøydde lik skjelett bortetter botnen.( på spørsmål om dette svarar fiskarane at det er uver som har knust korallane) Eg er blitt oppteken av dei fine konkyliene. Signy og eg snorklar over sandbotnen og eg ser ei konkylie der nede. Er så sikker på at ho er dau. Får henne med meg og set fingrane kring kanten, der kjenner eg at sniglen er heime, og eg slepper henne straks ned di ho budde,
Me har vore eit par dagar på St Vincent. Der var me på handel i Kingstown. Rart å sjå at det gjekk halvtimesvis før me møtte andre kvite menneske. Såg etter eit bord for å å ha i cockpiten. Varm og sveitt var jobben, me fann ikkje det me ville.
Båten låg ved Young Island, noko aust for Kingstown. Med gummibåten reiste me bort til ei bratt øy,Douvernette. Det var observert ein sti med trappetrinn oppetter stupbratte fjellveggen. Etter ei plundrete landing ved ein utrasa kai, kom me oss på stien. Det gjekk lukt til vers. Grus var rasa på trinna gelenderstokkane var fallne ut, oppe vaks tre og buskar att over vegen. På toppen storslegen utsikt , dessutan fire svære kanonar på lavettar og ein mortar (mortaren bar årstalet 1600) Kanonene bar monogram GR3 og GR4. Dei stod på lavettar., Det var rester etter eit steinmura hus. Lengre nede gjekk eg inn på ein sidesti mot sør: Der fann eg tilsvarande 4 kanoner og ein mortar. Eit steinmura hus og ein sisterne var også å finna i buskaset. For meg ei påminning om den blodige og krigerske fortid for landa her. (kan GR bety George Rex og talet kva for ein georg?)
Kleng har kjøpt påhengsmotor til gummibåten, så nå er det slutt på dei komiske roturane i lag med alle motorfolka. I båtsamlingane i ”marinaene” er det elles framsyning av båtutstyr målt i høgde, lengde, blenk og fartspotensiale. Der vert me smågutar å rekna.
Han kjøpte seg også tidleg ei fiskesnelle og fekk overta ei fiskestong.Under seilas har me oftast hengande snøre ute med ein gummiblekksprut. Ein gong fekk me napp. Sidan var det ikkje noko å kjenna, det synte seg at kroken var nappa av sluken. Me undrast ennå på kva det var. I dag fekk me napp på ny, for å bremsa på den gode farten på rom slør med full garderobe oppe, loffa me opp, tok inn genoa, starta motor og fekk ned storseglet, Me sveiva inn; Jau det var både glede og vonbort på ein gong., Ein fin stor makrell hang på kroken, straks bak nakke var han som klipt av.
Likevel vart det stykket som var att nok til middag for oss 4. Fiskarane her er sikre på at det var ein Barracuda som hadde angripe fisken vår, Det vart middag til ein barracuda og 4 menneske.
Denne teksten vart ikkje send som forventa, det var ikkje tilgong på internett., I skrivande stund har eg teke fram att teksten og skriv vidare, det er 03.01.09 og me ligg i ly for korallrev utanføre Clifton på Union Island. Me var eit døgn på Mayreau, ei mindre øy med 300 menneske, lange sandstrender og korellrev kring. Me har endå ein gong snorkla over rev, her var litt meir levande rev, meir koraller i vokster. Stadig ser me skilpadder i rom sjø . I dag såg eg og Signy ei vakker stor rokke under båten .
Med beste ynskje om ei fredeleg nytt år frå oss 4
Aslak

Godt nytt år

2009-01-03T18:16:00.000-04:00

Eg vil med dette få ønska alle naboar, kollegaer på Lassa, politikarar, vener og andre som les bloggen eit godt nytt år! Dei siste dagane har me vandra litt på land og sett på natur og folkeliv. Helsar dykk med nokre bilete. Signy

film på skrå

2009-01-03T17:25:00.000-04:00

Signy forteller;

2008-12-30T21:06:00.000-04:00

Her går dagane i eit avslappande tempo. Aslak og eg startar dagane med å symje eit par rundar rundt båten før me kosar oss med ein lang og god frukost. Laurdag var me med på ei samling saman med nordmenn som hadde kryssa Atlanteren. Då møtte me ein spennande person som heiter Peter Røren. Han kryssa Atlanteren for 25 år sidan i sjølvbygd båt. Fredag, som er namnet på båten, forliste på reva utanfor Union Island. Nå har han skrive boka, Kakerlakkenes død, som kom ut i 2005 på Flyt forlag. For tida blir den brukt som høgtlesing ombord og kan anbefalast til andre eventyrlystne. Søndag segla me attende til St Vincent for å kjøpe påhengsmotor til Dinghyen (lettbåten). Me har brukt muskelkrefter for å koma i land til nå, men straumsjø gjer den vanskelig å ro og styre. På seglturen fekk eg mi første rorvakt. Det var ein del urolig sjø så eg trur dette gjorde godt på ”grevinneblondene”. Elles har eg nytte av balanseøvingane frå morgonstrekken. Å stå på ein fot å kle seg når ein gyngar på bølgjene er ein utfordring sjølv med opne augo. Måndag var Aslak og eg i Kingstown. Me nytta lokal buss. Dvs 19 stk i ein minibuss. Det var handel både på gatene og i butikkane. For oss såg det ut som alle selde alt mulig, kler, sko, leiketøy, boksar osv.
Elles er me på lange snorkleturar. Det er utruleg mange rare skapningar å sjå. I dag såg me ei fantastisk flyndre som på få sekund forandra farge. Hadde me ikkje oppdaga henne medan ho rørte seg hadde me aldri lagt merke til fisken. Vidare møtte me ein flokk blekksprut som symde i formasjon.
Kveldane går med til prat, lesing og kortspel .

St. Vincent og Kingstown

2008-12-30T20:53:00.000-04:00

Lennuk eller La Familia?

2008-12-30T12:48:00.000-04:00

Skuta heite Lennuk på sin fyrste jordomsegling frå 1999-2003. På sin andre jordomsegling bar ho namnet La Familia (frå Gudfaren filmen). På sin neste jordomsegling vil ho få tilbake sitt orginalnamn.

Originalnavnet Lennuk* (the flyer), får skuta igjen først til høsten når jordomseilingscrewet er på plass. I mellomtiden blir det fortsatt noen mnd i karibien under navnet "familien på Berge", siden Signy og Aslak blir vertskap denne tiden. Velkommen!

*Les meir om namnet Lennuk og dei vise menn frå Norge i nasjonalhistoria til Estland.

2008-12-27T21:54:00.000-04:00

Admiralty Bay
Bequia.
Me ligg her på 4. dagen. Dei siste par dagane har me blitt meir kjent med mannskap i dei andre båtane.
Fleire av dei har seila ARCen, dvs ein felles og konkurranse seilas frå Kanariøyane til St. Lucia her i Karibien. Ein 31 fots First med mor og far, ein onkel og tri born, den eine på 8 mndr, vann seilasen og ligg her ved oss. Dei segla spinnaker kvar dag unnateke 3 netter. Det betyr handstyring heile tida. Imponerande. Andre kom med spesialmannskap og høge ambisjonar utan å nå opp. 3 av båtane her skal gjennom kanalen ( Panamakanalen) sidan. Kleng og Anne har vore inne i fleire av desse båtane for å sjå og høyra sidan dei har tankar om jordomseiling sjølve Alt frå ankringsteknikkar, seglføring, vedlikehald til ordningar inne i båten og kommunikasjons og vervarslingssystemer er diskutert. Denne båten har fleire slike system, men me treng trening med det som er oss framant. Me brukar ein PC som kartplottar, C.-map og kopling til APnavigator. Radar har me ikkje hatt bruk for , men sjekka at han fungerer. SSBradio har eg bala med ei heil tid. Inmarsat-C er elten å ha på , den pip heile tida. VHF med to handhalne småapparat er hendig. Djupne og fartsmælar er nyttinge og flotte greier.
På bukta her ligg Tjeldøy, påsett to master og klyverbom. Heile opplegget ser underleg ut, men Tjeldøy er Tjeldøy ( meiner å minnast båten frå Bergen) Ved fergelemmen her inne ligg Bequia Explorer II. Den ser mistenkeleg kjent ut. Ved nærare ettersyn ser eg ”RENNESØY, Stavanger” påsveist under malinga. Eg spurde ein matros kor båten kom frå: ” Far up north” var svaret. Fann ikkje kapteinen då.
Me gjekk til julegudsteneste i den Anglikanske kyrkja her. Den er frå 1860talet. Alle dører på vid vegg, vindaugo opne for lufting. Ein gamal prest med stav forretta. Han starta med å forklara kvifor det var så få innfødde møtte fram: ”Everybody get drunk on christmas eve, so very few are able to attend. That is how it is, we have to live with it.”
Sidan frammøte av båtmannskap og turistar var heller godt, vart det sus i songen likevel. Ein hund møtte også fram og sat så fint oppmed altaret. Det var ingen instrument, men ei ferm dame song føre så det ljoma. Eit stykke ut i gudstenesten gjekk alle rundt og helsa på einannan.
Signy og eg gjekk ein tur på asfalt og sementvegane her oppetter lida. Oppi skaret såg me over til andre sida og såg Atlanterhavet fritt og ope. Det rulla seg innetter lyse strender og braut fossande kvite band inn mot landet der ute. Me vart sårføtte av å gå på desse fille sandalane.
Eg snakka med ei dame som hadde ei lita handelsbu oppi gata. Ho hadde tri born, mannen tyktest vera borte, for ho mått skaffa inntekter, selde all slag smykke. Heime hadde ho sauer: Ei søye, ein ver. Dei var inne om natta, ho leidde dei ut på ope beite bak huset om morgonen, så gjekk dei i band heile dagen. Om kvelden henta ho dei inn att for vatninga. Elles slo ho noko gras og gav om kvelden i tillegg. Lammet kom for nokre veker sidan, men få dagar etterpå kom nabohundane og braut seg inn og sleit lammet i filler. Munnen skolv då ho fortalde det, både av tapet og av medynk med lammet sitt. Ho orka ikkje sjølv rydda opp etterpå. Elles stridde ho med ei 14 års jente, opposisjonen hennar sleit på mor, ho valde helst å tru at jenta ville klara å ta dei rette val.
Bilane her har lakkert på seg ymse livsmotto eller utsagn frå dei trusretningar som eigaren lever med. Nokre ber fram Rastamotta: Be cool, Take it easy, No worry. Andre meir kristne utsagn: Praise the Lord, God is good. Båtane som jager for påhengskrefter kringom har like eins namn måla på sidene.
Seglbåtane har fantsifulle namn som ofte røper den nasjonalitet båter har. Elles tek dei utgangspunkt i sagn og litteraturfigurar. Det er nærast tabu å kalla båten opp etter ektefellen.
Dette vert skrive om bord, så vonar eg å klippa og lima inn på land .
Dei andre tekstane er skrive på direkten, med dei feil som då renn i hendene.
Aslak

Bequia

2008-12-27T17:55:00.000-04:00

Signy sin oppsummering av reis og tur fram til 27.12.08
Etter å ha tatt farvel med Jon på flyplassen på Sola tidlig søndag morgon 21. desember la eg ut i den store verda. Reisa varte bortimot to døgn. Eg hadde mellomlanding og venting i London, New York og Port av Spain før eg kom fram til St Vincent der Aslak møtte meg på flyplassen. På turen var eg omgitt av travle menneske som hadde eit til felles, nemleg at dei var på vei til eit eller anna. Flyplassane var pynta med glitter og stas til jul og i Trinidad vart ein møtt av ei stor julekrybbe.
Alt på reisa gjekk bra. Eg fekk med meg all bagasje og ønskt god jul frå både tollarar og reisande.

Etter ein rotur i mørke og ein del straumsjø kom me fram til Lennuk, som ennå har namnet La Familia etter siste eigar. På båten vart me møtt av ei smilande Anne. Eg fekk leggja meg og sov godt i sus frå Airex som lagar straum og gynging av dønning og bølger. Lille julafta tok Aslak og eg ein lenger snorkletur langs ein holme. Det var ein fin verden med fiskar i alle fargar og mange ulike korallar. Dei og med fantastiske fargar og former. Deretter starta seilasen mot Admiralty bay i stiv kuling. Sjå tidlegare innlegg. Julekvelden vart annleis enn andre julekveldar i livet mitt, men me hadde det fint og koseleg saman i båten med tradisjonell middag. Det einaste eg sakna var resten av familien. Elles glir eg etterkvart inn i eit roligare liv, med bading, snorkling, turgåing og lesing av bøker. I dag skal me samlast på stranda med mange av dei andre norske som er her. Mange har vore på tur i lang tid. Kjekt å høyra deira historier.

filmsnutt

2008-12-26T15:03:00.000-04:00

2008-12-24T14:50:00.000-04:00

Signy har mønstra på. Stor opptur for meg. Ho held på og akklimatiserer seg til rutinane ombord. Me har litt trongt sengebol, men klarer for deg mest å sova. I dag er det julaftan, ingenting i natur og landskap minner om det, men det heng små lamper i lange snorer på kyrkja her. Julesongar av alle slag kulturelle valørar tyt ut or høgtalarar.
Me kom hit i frisk slør. Biletet avslører det. Det gjekk unna med to rev både i storsegl og genoa.
Bølgene var så pass trass i sløren , at me fekk god gynging. Sjøen song frå baugen og sidene. Rektig festlig var det. På St Vincent var det ein del vakker snorkling, den flottaste med Signy. Me flotta oss med restaurantmat eit par gonger
Her skulle me feira jul med Marianne på Bequia. Det viste seg at ho er dødssjuk, sonen er reist for å ta farvel med henne. Den norske fellesjul er avlyst.
Tid dykk alle: God jul og velsigna nytt år.
Me har lese tekstar om Josef. Det går an å læra av han og.
Frå Anne og Kleng, Signy og Aslak

luke 24; 30 knops vind, 10 knops fart

2008-12-24T14:15:00.000-04:00

Nå regner vi med at folket hjemme er i god gang med julemiddagen. Her er det fortsatt tidlig på dagen, vi nyter en rast i skyggen. Port Elizabeth, Bequia.

God jul fra oss alle; Signy & Aslak, Kleng & Anne

2008-12-22T13:00:00.000-04:00

Me sit på ein strandrestaurant på stranda på St.Vincent. Nå er julevasken gjort ombord i La Familia. Det er klart for Signy. Me ventar henne hit i kveld. Eg har også prøvd å fli bolet slik at ho kunne trivast med å krypa inn til meg.
Etter siste rapport har me sigla mange timar. Vinden er midt i mot , men sterk slik at me siglar med heile genoaen ute og to rev i storseglet. Me er alle nå så tilvande til rørslene ombord at me stadig opplever at grunnen gynger under oss når me er på land.
Målet frå Clifton var Tobago Keys. eit freda marinområde med eit omfattande system av korallrev. Det er også heim for mange typar havslevande skapningar. Det var ei krøllete ferd å koma seg inn. All ære til GPS systemet som leier oss gjennom navigeringa. Så kom me oss fram og fann ly for vinden . Bølgene tok reva seg av.
Så var det på med masker og symjeføter att: ned i sjøen. Diverre ein del opprørd sand i sjøen, og dårlig sikt. Me sikta på ei sandstrand ved ei øy. Brått var det ein stor skapnad rett ved meg: Ei skilpadde. Ho sumde med framføtene, ikkje føtene. Omlag 50cm brei over skalet og 70 cm lang. Eg fylgde henne i sjøen ei heil tid, både nedi og oppe. Ho var vakker med mønstrar på skalet og på lemmene sine.
sidan gjekk eg over sandstranda og kom til andre sida. Det var det koraller og mindre sand og sikten betre. Nå openberra alle dei fantastiske fiskane seg: Nokre i nattedrakt / eller som sebraer. Nokre som komler, med runde trutar, nokre turkisblå og flate. nokre med flekker på baksidene, gule og blå på halen...... så var eg brått auga til auga , 50cm frå ein akkar. Han stod heilt stille i sjøen og venta på mitt neste trekk. Eg treiv han i fangarmane, då gav han full fart frametter, armane sklei ut or handa mi og han bles ut svart blekk i sjøen ved meg. Det var litt av eit syn å sjå den blautfisken stira på meg med auga sitt.
Sidan fylgde eg etter endå ein akkar. han smaug seg ned i ei hole. Eg prøvde å triva han, men stikkarane frå ei svart kråkebolle gjorde at forsøket vart halvhjerta.
Seinare såg eg brått ein nydeleg rokke / stingray som heva seg frå sandbotnen. Ho hadde eit langt elegant vele ( minst 2 meter ) Så sumde ho med vengene sine så stille og elegant bortetter sandbotnen.
Når me seglar ser me rett som er flygefisk som jagar bortetter sjøen. Den eine dagen fekk me napp på fiskestonga, men fisken rykte av kroken frå sluken ( Liten akkar av gummi )
Eg skulle vist meir om namn på fiskar og fuglar. Manglar bøker til formålet.
Helsing frå Aslak den 22,desember

Luke 22: St Vincent

2008-12-22T12:29:00.000-04:00

Julevasken skjer på anker i sanden nord av Young Island, sør på St. Vincent. I kveld mønstrar Signy på.

Praktisk info for Salem og Bleie

2008-12-19T13:06:00.000-04:00

Det blir lagt opp til at nytt crew (losoldermann Erling, baupryd Lazaro, fiskerjenta Målfrid og førstestyrkvinne Berit) mønstrar på i Kingstown på Saint Vincent medio januar. Dei lyt difor kjøpe siste billettar på www.liat.com, frå Trinidad til St. Vincent. Dette til informasjon.

Send mail ved evt spørsmål.

Farvel til Finnøy

2008-12-19T11:43:00.000-04:00

Nå får politikk og arbeid kvila. Eg set kursen mot varmare strøk. Fantastisk å sjå på bloggen frå seilasen. Tenk at om få dagar er eg ein del av manskapet!

Ha det bra og god jul til deg som er innom og les!

Regn og vind på Union Island

2008-12-19T11:39:00.000-04:00

Me ligg for anker på Clifton,Union Island. I går kveld var me på "byen" = ei gate med butikkar og ein del andre bustadhus. Flyplassen ligg ved marinaen og flya kjem subbande over hovudgata får dei dumpar ned som i enden av gata.
Her var raeggae- gutane ute i gatene og surra, raude i augo, og med heimerulla sneipar. Tunge rytmar pumpa ut frå svære høgtalarar. Hårstilen som elles. Ei tue på hovudet og fossefall nedetter akslene med innvove falsk hår. Dei rettruande ventar at Heile Selassie skal koma att nett som me ventar Kristus.
Mange damer er svært fine i pussen. Dei er så reine og stilfullt danderte at dei kunne gå som modellar kor som helst. Andre har teke for seg av matfatet så dugleg at alt skubbar på seg når dei går. I alle høve er dei aktive, balar med forretning, matstell, barnepass. Ein del av karane går og stig.
Husa er måla i gilde fargar. Dersom eit norsk byggefelt hadde blitt måla slik, ville det lokale fargepolitiet slått til straks. Medan norsk politikk er kamuflasje av hus, er her politikken at huset ropar mot deg: grøn, blått, raudt, gult, turkis. Det ser i grunnen festleg ut. Like eins er det med fruktbuene på torget: Alle fargar.
Me er nå på tur mot St. Vincent. Vonar å koma til Tobago keys, ein korall og sandidyll straks nordom her. Vinden tek der, men sjøen er blikande stille, dei lange korallrev bryt sjøen.
I går kom me frå Sandy Island, via utsjekking i Hillboro ( på Carriacou ) Seilasen var frisk og rimeleg rask, kvass kryss.
Helsing Aslak

Luke nr 19; Deilig strandliv

2008-12-19T08:54:00.001-04:00

Her kommer noen bilder fra Sandy Island utenfor Carriacou. Øya er på størrelse med en passelig stor villa - og var ei perfekt skattekiste for oss som liker å leite etter gull i "fjæra" :) Lagune med fargerike fisker og koraller og skjell - og hvit myk sand. Nydelig!

Noen glimt fra Grenada

2008-12-16T09:21:00.000-04:00

Ei veke i sjøen

2008-12-15T10:27:00.000-04:00

Etter at me reiste frå Trinidad, la me kursen nordover. Det tok oss vel eit døgn å nå fram til Carriacou ( Carry a cow ). Då hadde med passert Grenada og øyane mellom. Vinden var god, men me hadde motstraum frå 2 til 0,5 knop. Yngve og eg hadde vakt midt i natta og fekk besøk av springarar (= delfinar ) Det må har vore 5-6 stk, for det var livlig framme ved baugen ei heil tid. Seinare har me stadig sett flygefisk som duppar seg bortetter sjøen.
Pelikanar og suler stuper seg i sjøen på fiske, det er eit syn.
Kom fram i mørket. Dagen etter var me på landlov, melde oss i customs ( toll ) og immigration og fekk utfylt dei nødvendige ( mange! ) papirer hjå stivpynta uniformprydde offiserar. Ikkje noko slinger i valsen der i garden!. Sidan slong me kring i gata. sentrum var omlag 6 kvartal. Det bur 9000 menneske på øya. Då eg skulle attende til båten gjekk eg via ei av kyrkjene. Dørene stod oppe og eg tenkte meg inn for å sjå. Der stod ei likkiste på trille, og loket var oppe, Liket var tilgjengleg. Eg såg ikkje menneske nokon stad, så eg tok av meg huva i ærefrykt og tusla meg derifra.
Oppe i gata snakka meg med ein Rastafarilæresvein. Han selde naturprodukt. Eg kjøpte meg eit slag smør til å ha på huda ( shaun?) frå Ghana. Han lærde meg at Heile Selassie ikkje var død, men levde som oppstanden. Me måtte ta det rolig i livet og leva i harmoni. Det hjelpte tydelegvis å ha eit svært hår med mange falske fletter i.
Me var ein tur nord på øya, fann ei strand med ei lita oppslagsbu, og snorkla der: Helst grått vatn, mykje sand som var kvervla opp av dønning. Over nokre store steinar såg eg ned på 4-7 store flotte konkyler. Eg dykka ned så det sprengde i øyro, fekk med meg opp to vakre .
Seinare har me vore på Ronda, ei øy straks ved ein undersjøisk vulkan: Kick èm Jenny. Stort forbod mot å segla over den. Me fann ei strand . på land omlag 6 hus, ikkje straum, bekmørkt etter solnedgong. Eg snorkla kring strendene, her var vatnet klårt og eg fekk sjå ein del av alle dei vakre og fargerike fiskane.
I går segla me for rom slør sørover til Grenada att. I morgon skal Yngve reisa heim frå St. George. Me hadde ei flott dag, ankra i ei bukt med sandstrand. I natt har me hatt svær dønning heile natta. og me er heller slitne. Det vart noko lite svevn.
Elles balar me med å læra båten, seglinga, straumen, instrumentene, ankring etc. Lærekurva er bratt og stigande.
Beste helsing frå Aslak på Kleng si maskin in the Lagoon, St. Georg, Grenada.

Grenada

2008-12-15T09:39:00.000-04:00

Luke nr 15 i kalenderen. Me ligg på anker i St. George på Grenada.

Titt inn:)

2008-12-10T10:35:00.000-04:00

Her kan dere se litt av det vakre interiøret i båten:) (Regner med at mamma syns sånt er spennende i alle fall). Dette er selvsagt bare det ene rommet, i tillegg kan vi vise til tre romslige lugarer, et luksuriøst bad/toalett + arbeidsrom/snekkerbu. Jada, her kan man lett trives! :) Idag går endelig reisen ut av denne hærlige marinaen og ut på det blå hav. Jeg og Aslak gleder oss til et bad i havet - noe som har fristet lite inne i havna her. Krystallklart vann skal bli, og det skal dere få se litt av når vi kommer så langt:)

Overtakingsfest 9.desember 2008

2008-12-09T21:01:00.000-04:00

Det vart servert canape og fri bar (sponsa av Crews Inn) når S/Y Lennuk (aka S/Y La Familia) skifta eigar.

Aldersgrense: 60+
Bekledning: kjole og høge helar, eller utsvetta t-sjorterMusikk frå paviljongen fortsette medan crewet på S/Y Lennuk fann til loppekassen.

Siste test før havet

2008-12-09T20:46:00.000-04:00

Yngve fiksar ankervinsj.
Aslak har rekna ut retningen til sola.
I morgon lettar me anker mot Grenada. 15 timars segling, inkl nattseilas. Vinden skal vera med oss: http://www.windfinder.com/forecasts/wind_caribbean39.htm (i morgon)

Vind i dag: http://www.windfinder.com/forecasts/wind_caribbean09.htm
Vind i morgon: http://www.windfinder.com/forecasts/wind_caribbean39.htm
Vind i overmorgon: http://www.windfinder.com/forecasts/wind_caribbean66.htm

Siste klargjering av båten. Sundag 08.12

2008-12-07T08:32:00.000-04:00

Det eine biletet har Kleng teke frå toppen av masta. Elles frå sjøsetjing og fyrste turen for motor kringom i hamna her.
Til dessar gråver , varmt, nokre harde og nokre lange regnbyger. Regntida er ikkje heilt over. I dag også regn om morgonen, så blank soldag. Sveitten renn av bleike kroppar. Yngve, Kleng og Anne har sett opp genoaen ( på rullefokkestaget ) Kutterstaget er løyst og festa i masta. Babystaget står oppe. Eg går rundt som ein nevrosebefengd nisse og taklar tauendar. Her er ein del tauendar som anten ser ut som laushår eller er knytte i knopar. Ynge har vore høgt og lågt og smurt alle slag rørlege deler med silikonolje. Me kjenner oss etterkvart klare for open sjø. Her er det mange slag maritime aktivitetar og sjøen er brun og skiten.
Forresten er sjøen kring Trinidad ikkje så klår.Orinokoelva munnar ut straks sørføre her. Tobago har svært mykje klårare sjø.
Tony er ein ung mann som har sett etter båten. Han har vore her, han har køyrt oss og henta oss på flyplassen. Ein munter herremann. Syster hans ser me også aktiv i serviceoppdrag for båtfolk. Her er ein del store båtar og høg standard, så me ser for oss at det er ein del å tena og gjera for servicepersonell her på Trinidad.
I morgon reknar me med å starta reise på open sjø.
Aslak

Frokost

2008-12-06T06:55:00.000-04:00

Fyrste frokost på sjøen: Pannekaker!

Aslak og Ynge sover framleis, etter ein lang dag i går. Etter 30 timar reise kom me til Port of Spain ca kl 05 og Aslak ca kl 07. Derretter bar det til marinaen for klargjeringa og sjøsetting av "La Familia". Alle oss stod i Aslak sine klær då ho fyrst rørte havet. Han var den einast som har fått bagasjen. Sjøsetteing gjekk bra, ingen lekasje eller dramatikk. Anne stod bak roret på vår lille 20 min jomfrutur før me tok inn på C54 på "Crews Inn". Før bading vart det forsikrings-shopping. Det vart fort stille (jamn dur) etter suppe og pasta og legging.

Nå er det straks ny dag.

Svak vind frå nordvest, delvis overskya og 27 grader

2008-12-03T08:27:00.000-04:00

http://www.yr.no/sted/Trinidad_og_Tobago/Caroni/Chaguanas/

Aslaks fyrste innlegg heimefrå.

2008-12-01T15:10:00.000-04:00

Eg skriv mitt fyrste innlegg på BlogSpot for SY Lennuk. I dag er det tysdag og eg har to dagar att før eg skal ta ut til Trinidad.
Dette er m.a. for å testa at kommunikasjonen med resten av mannskapet er i orden.
Me var 8 personar heime hjå oss i går og der vart me opptekne av at kommunikasjonen går bra , særleg ved byte av mannskap. Planen er å stadig informera om kor me er og kor me vil vera i samband med mannskapsbyte.
Tidleg på fredags morgon reknar eg med å møta Kleng, Anne og Yngve på flyplassen.

Reiseplanane for seilasen er slik i starten:
Kleng start 05.12.08 heim oml 13.01.09
Anne start 05.12.08 heim oml 13.01.09
Yngve start 05.12.08 heim oml 18.12.08
Aslak start 05.12.08 heim oml 23.02.09
Signy start 21.12.08 heim oml 23.02.09
Eirik og Wenche start 07.02.09 heim oml 23.02.09

De andre kan skriva inn dykkar opplysingar.
Eg trur me må rekna med at andre og framande folk kan koma til å lesa innlegga.

Noen linker av interesse:

2008-12-01T05:01:00.000-04:00

Flyplassen i Port of Spain
Sorgenfri
fjordseiling
seiling i karibien
cia factbook
ud landsider
arc
noonsite

Hvor kan jeg lese mer om S/Y Lennuk

2008-12-01T04:33:00.001-04:00

Du kan lese mer om S/Y Lennuk (ana La Familia) på:

www.lennuk.ee (jordomseiling 1999-2001)

www.lafamilia.nu (jordomseiling 2003-2007)

www.finngulf.com

http://www.ivt.ntnu.no/imt/xcom2001/finngulf.htm

http://www.sailboatdata.com/VIEWRECORD.ASP?CLASS_ID=3302

Jakten etter hav og strender

2008-12-01T04:27:00.000-04:00

Om 5 dager ligger noen på anker et sted i det fjerne. Flere skal slenge seg med. På denne siden vil det komme avklaringer om hvor og når.

LENNUK Prolog

2008-12-01T04:07:00.000-04:00

I tre måneder skal S/Y Lennuk bade i Karibisk hav. Hun settes på sjøen 5. desember og skal ikke på land igjen før ultimo februrar. På denne siden kan du følge henne disse dagene.